“操！”一声低骂在我脑中炸开，伴随着剧痛，我猛地睁开眼。刺目的阳光让我瞬间眯起眼，鼻腔里充斥着潮湿的泥土腥气，耳边是各种鸟叫和不知名野兽的嚎叫，还夹杂着粗重的喘息声。这是哪儿？我挣扎着坐起身，环顾四周。原始的森林！

我靠！这都什么事儿啊！

我摸了摸太阳穴，那地方像是被重锤砸过一样疼。记忆糊成一团，只记得跟那帮黑屁鬼争地盘的时候，被一块破木头砸中了脑袋，然后就什么也不知道了。现在看来，这节骨眼上被人砸晕，脑子估计是被门夹了。

站起身，我活动了一下四肢，还好，没伤到筋骨。只是浑身酸痛得像被十几辆卡车碾过，尤其是后背，估计是被树枝刮花了。低头看了看，身上那件破T恤已经破成了布条，后背更是血迹斑斑，黏糊糊的，恶心！

buiten de helling, een onweersstorm brak los. Donder en blikseminnen wierpen de oase in het bos in een chaos van donkere schaduwen en heldere flitsen. Ik hield me schrap op een tak en keek om me heen, mijn hart bonkend tegen mijn ribben. De lucht在于dder, vol damp en het geurige ruiktje van vochtige aarde.

Ik besefte dat ik niet lang kon wachten om onder de paraplu van een boom te gaan zitten. Ik rende dwars door het bos, mijn benen fladdering van vermoeidheid en de angst voor onbekende roofdieren. Onderweg kwam ik een oude, vergeten pad tegen, een smalle doorgang die zich door een dicht woud snijdde. Het leek een verborgen route die door eeuwen was vergeten.